2010 Ford Kuga VIN WF0RXXGCDRAR44041

Ogłoszenie dotyczy samochodu Ford Kuga z 2010 roku. Ten egzemplarz ma napęd na wszystkie koła. Pojemność skokowa wynosi 2,0 l.

Przebieg wynosi 217 km. Średnio wychodzi mniej niż 8 tysięcy kilometrów rocznie, więc o stanie auta więcej powie to, jak i gdzie stało. Licznik da się cofnąć bez śladu na desce rozdzielczej, a prawda wychodzi na jaw dopiero po zestawieniu z odczytami z przeglądów i napraw. Faktury z serwisu i wpisy w książce serwisowej pozwalają sprawdzić, czy stan licznika jest wiarygodny.

Na historię samochodu składają się rejestracje, zmiany właścicieli, badania techniczne, naprawy oraz zgłoszone szkody. Część informacji trafia do rejestrów od razu, część wcale, dlatego kompletność zapisów bywa bardzo różna. Z zapisanych zdarzeń da się odczytać, czy samochód był naprawiany po kolizji.

Przed zakupem używanego auta dobrze jest wiedzieć, co działo się z nim wcześniej. Zastawu ani leasingu nie widać gołym okiem, a mogą one utrudnić przerejestrowanie auta. Nawet poważną kolizję po fachowej naprawie trudno dostrzec na lakierze, a ślad po niej zostaje zwykle tylko w historii auta. Wpis o kradzieży w rejestrach oznacza, że z transakcją trzeba się wstrzymać do czasu wyjaśnienia sprawy. Auto używane wcześniej jako taksówka, w wypożyczalni albo we flocie firmowej zwykle ma za sobą więcej kilometrów i cięższe warunki niż samochód prywatny.

Nierówna praca diesla na zimno i dym przy przyspieszaniu mogą zapowiadać kosztowną naprawę wtryskiwaczy albo turbosprężarki. Regularna wymiana oleju ma duże znaczenie dla trwałości silnika, a odstępy między wizytami w serwisie widać w książce serwisowej. Automatyczna skrzynia biegów powinna pracować płynnie, bez szarpnięć i opóźnień. Wycie lub drgania przy przyspieszaniu mogą w aucie z napędem na obie osie oznaczać zużycie wału napędowego lub mechanizmów różnicowych.

Według ogłoszenia samochód nie jest uszkodzony, a historia pojazdu i oględziny pozwalają tę deklarację potwierdzić albo podważyć.

W siedemnastu znakach numeru VIN zapisano informacje o producencie, cechach modelu i roku modelowym oraz numer seryjny auta. Rejestry pojazdów i bazy danych o szkodach są prowadzone według numeru VIN, a nie numeru rejestracyjnego. Na nadwoziu, na tabliczce znamionowej i w dowodzie rejestracyjnym musi widnieć ten sam numer, a każda różnica wymaga wyjaśnienia.

Zakres raportu zależy od tego, co trafiło do rejestrów: dla jednych aut to wiele stron informacji, dla innych kilka pozycji. Naprawy wykonane na własny koszt często nie trafiają do baz danych, więc brak wpisu nie oznacza, że szkody nie było. Przejażdżka po różnych nawierzchniach pozwoli ocenić, jak auto się prowadzi i hamuje, czego żaden dokument nie odda.

Zanim dojdzie do umowy, dane z ogłoszenia najlepiej zestawić z historią zapisaną pod numerem VIN. Znajomość historii auta ułatwia rozmowę ze sprzedającym i pozwala zadać konkretne pytania.