2010 Toyota Aygo VIN JTDJG10C70N409297

Oferowany samochód to Toyota Aygo, rocznik 2010. Typ nadwozia: hatchback, kolor lakieru: czarny. Ten egzemplarz ma napęd na przednie koła i manualną skrzynię biegów. Pojemność skokowa wynosi 1,0 l.

Według ogłoszenia auto przejechało 199 000 km. Każdą liczbę podaną w ogłoszeniu najlepiej traktować jako informację do sprawdzenia, a nie jako pewnik. Dobrze jest poprosić o książkę serwisową i faktury, bo zapisane w nich kilometry łatwo porównać z tym, co dziś pokazuje licznik.

Historia pojazdu to zapis wszystkiego, co działo się z nim od wyjazdu z fabryki: rejestracje, zmiany właścicieli, przeglądy, naprawy i zgłoszone szkody. Nie wszystko trafia do baz danych: naprawę w przydomowym warsztacie trudno odnaleźć, a wpis ze stacji kontroli pojazdów – znacznie łatwiej. Luki w dokumentach, takie jak lata bez żadnego wpisu, to sygnał, żeby dopytać sprzedającego.

Wiele problemów z używanym samochodem można wykryć, zanim dojdzie do podpisania umowy. Numer VIN pozwala sprawdzić, czy auto nie figuruje w bazach pojazdów kradzionych. Po starannej naprawie blacharskiej auto może wyglądać, jakby nic mu się nie stało, nawet jeśli wymieniano w nim elementy konstrukcji nadwozia. Zastawu ani leasingu nie widać gołym okiem, a potrafią one utrudnić przerejestrowanie auta. Auto używane wcześniej jako taksówka, w wypożyczalni albo we flocie firmowej zwykle ma za sobą więcej kilometrów i cięższe warunki niż samochód prywatny.

Ubywanie oleju i nierówna praca na biegu jałowym to pierwsze objawy, na które zwraca się uwagę. Warto zapytać o terminy wymiany oleju i rozrządu oraz poprosić o faktury za te prace. Podczas jazdy próbnej dobrze jest wrzucić wszystkie biegi, także wsteczny, i posłuchać, czy skrzynia nie wyje.

Według sprzedającego samochód nie ma uszkodzeń, a historia może pokazać, czy wcześniej zgłaszano jakieś szkody. Ruszane śruby błotników, ślady spawania czy resztki lakieru na uszczelkach wskazują na wcześniejszą naprawę.

Początkowe znaki numeru VIN wskazują producenta, środkowe opisują model i wersję, a ostatnie to numer seryjny egzemplarza. Dzięki temu, że VIN towarzyszy autu od fabryki aż do kasacji, da się po nim odnaleźć informacje sprzed wielu lat. Za przednią szybą, pod maską lub w podłodze znajduje się numer, który musi się zgadzać z dokumentami.

O ile wpisy istnieją, raport może pokazać kolejne odczyty licznika, zgłoszone szkody i zmiany właścicieli. Naprawy wykonane bez udziału ubezpieczyciela często nie trafiają do baz danych, więc brak wpisu nie dowodzi, że szkody nie było. Oględziny u mechanika, najlepiej na podnośniku i z miernikiem grubości lakieru, dopełniają obraz, który daje historia pojazdu.

Sprawdzenie numeru VIN to pierwszy krok, a oględziny u mechanika pozwolą domknąć ocenę. Rzetelne informacje o przeszłości auta to dobra podstawa do rozmowy o konkretach.